Gabi.net Estetyka & Zdrowie, Magazyn specjalistów zdrowia i urody

HCV - wirusowa bomba zegarowa z nr 5/2009

UWAGA na HCV w gabinecie!!!
Wirusowe zapalenie wątroby typu C zostało uznane przez Światową Organizację Zdrowia za jedno z największych zagrożeń epidemiologicznych. Ze względu na wieloletni bezobjawowy przebieg zakażenia HCV, chorobę określono mianem „wirusowej bomby zegarowej”. Budzi ona ogromny niepokój środowisk medycznych, który niestety nie przekłada się na niezbędne decyzje w ochronie zdrowia.


UWAGA na HCV w gabinecie!!!

Jak ważny jest to problem dla naszego środowiska, po lekturze artykułu prof. Haloty nie trzeba nikogo przekonywać. Wszędzie tam, gdzie wykonywane są zabiegi związane z przerwaniem ciągłości tkanki, do których należą m. in: przekłuwanie uszu i innych części ciała, tatuaż i makijaż permanentny, usuwanie zrogowaciałego naskórka i wycinanie skórek, głębokie peelingi mechaniczne – istnieje realne zagrożenie zakażenia wirusem HCV. Pełna świadomość zagrożenia, odpowiedni standard usług oraz reżim higieniczny to niezwykle ważne elementy pracy w gabinetach kosmetycznych oraz podstawa bezpieczeństwa naszych klientów, które mamy obowiązek im zapewnić.
Na świecie zakażonych jest co najmniej 170 milionów ludzi. Prawie wszędzie brakuje obiektywnych danych, stąd szacunki mogą być zaniżone. Utworzona w 2004 roku Polska Grupa Ekspertów HCV przyjęła, że u nas problem dotyczy około 1,9% populacji, co oznacza ponad 700 tysięcy zakażonych. Eurodeputowani wydali specjalną deklarację, która miała uwrażliwić rządy krajów członkowskich na zagrożenia związane z HCV. Czołowi hepatolodzy Austrii i Niemiec opracowali raport „Wirusowe zapalenia wątroby typu C – skutki choroby w Europie”, w którym wskazują, że zakażenia HCV powodują tu 86 tysięcy zgonów rocznie, czyli dwa razy więcej niż AIDS. Autorzy raportu wzywają do koordynacji działań między krajami członkowskimi. Potwierdzają oni nasze wcześniejsze sugestie, iż w ciągu najbliższego 20-lecia dojdzie do licznych manifestacji późnych następstw wzw typu C. Należą do nich marskość wątroby i rak wątrobowokomórkowy. Wystąpią one u 1/5 przewlekle zakażonych HCV, co w Polsce może przybrać dramatyczny wymiar społeczny i finansowy.
Prof. dr hab. med. Waldemar Halota
Kierownik Katedry i Kliniki Chorób Zakaźnych i Hepatologii Akademii Medycznej w Bydgoszczy, prezes Polskiej Grupy Ekspertów HCV


Jak dochodzi do zakażeń HCV?

Dominującą drogą transmisji HCV są zakażenia krwiopochodne. W Polsce najczęściej są one wynikiem drobnych zabiegów medycznych, takich jak zastrzyk, czy pobranie krwi, zagrożenie nimi jest powszechnie lekceważone przez pracowników ochrony zdrowia. Droga krwiopochodna charakteryzuje też endemie wśród narkomanów dożylnych, spośród których zakażonych jest od 60% do 90%.

Nie można marginalizować ryzyka związanego z zabiegami upiększającymi (tatuaże, kolczykowanie itp.) mimo, że ich liczba jest na pewno mniejsza od liczby wykonywanych codziennie zabiegów medycznych. Znacznie mniejsze ryzyko transmisji HCV istnieje w przypadkach zakażenia pionowego (z matki na dziecko) lub drogą seksualną.

Charkterystyka kliniczna
Bezobjawowy przebieg zakażenia HCV trwa z zasady wiele lat. Bez aktywnych badań przesiewowych większość zakażonych dowie się o chorobie gdy jest już zbyt późno na skuteczne leczenie farmakologiczne, a szanse na przeszczepienie wątroby będą znikome.

Postacie kliniczne zakażenia HCV:
  • ostre WZW – C (rzadko),
  • przewlekłe zapalenie wątroby (dotyczy około 80%),
  • marskość wątroby (występuje po kilkunastu latach lub później od zakażenia HCV u około 20% z przewlekłym zapaleniem wątroby),
  • rak wątrobowokomórkowy (ryzyko wzrasta wraz z czasem trwania marskości wątroby).
Niekiedy u zakażonych HCV występują mało swoiste objawy dla choroby wątroby, takie jak długotrwałe zmęczenie, apatia, stany depresyjne, czy objawy grypopodobne lub pozawątrobowe wykładniki zakażenia HCV, co nie ułatwia wczesnej diagnozy.

Poważnym powikłaniem marskości są krwotoki z żylaków przełyku, encefalopatia wątrobowa i wodobrzusze, które prowadzą do niewydolności wątroby i śmierci chorego.

Diagnozowanie

Podstawową metodą rozpoznania omawianych zakażeń jest wykrycie przeciwciał antyHCV obecnych w surowicy krwi. Bardziej miarodajnym testem jest oznaczanie kwasów nukleinowych wirusa przy pomocy techniki PCR, gdyż dodatni wynik tego badania przesądza o rozpoznaniu czynnego zakażenia, a też jest kryterium terapeutycznym.

Aspekty terapeutyczne

Istnieją coraz bardziej skuteczne metody leczenia wzw C. W przypadkach ostrych stosujemy najczęściej monoterapię interferonem, a u zakażonych przewlekle pegylowany interferon i rybawirynę. Nie każdy zakażony HCV wymaga leczenia. Najczęściej o kwalifikacji do terapii przesądzają wyniki badań wirusologicznych, aktywności aminotransferaz, a zwłaszcza zaawansowanie zmian morfologicznych w wątrobie.